jul 19, 2010

10 juli uitzwaaiborrel


Na 3 jaar wilde plannen en organiseren, voeren we eindelijk wel heel feestelijk uit....

Na drie jaar van voorbereiding, wilde dromen, bedrijfsverkoop, de hele santekraam aan organisatie; huis, schip, scholen, medisch, zeevaartschool en honderdduizend ditjes en datjes, was het zover. 10 juli; de uitzwaaidag.

De laatste dagen voor vertrek lagen we met de boot in de vaart van Krommenie om de hoek van ons huis. We waren alleen maar bezig met op en neer rijden, fietsen en lopen met alle bagage. Eindelijk hadden we alles (dachten we toen nog), we versierden de boot met vlaggetjes en onder een stralende zon voeren we naar restaurant het Kombof op De Woude waar we net de steiger konden bereiken door de kiel diep in de modder te steken.

Wat een feest om zoveel vrienden en familie op de boot te mogen verwelkomen en wat een leuke aandenkens hebben we gekregen. Het schip werd meteen gevuld met emotionele waarde. In de kajuit hangt nu een grote "Wichers" zeekaart met voor ieder van ons een eigen eiland met eigen karakteristieken, getekend door Thom, Miranda en Frank. De dagen na de borrel vonden we nog op allerlei onverwachte plekken geheimzinnig verstopte kadootjes varierend van mini Boedha tot maxi zak drop. Cees en Laura hadden voor deze fashionata's petten met Wichers/Wizard/Atlantic circle tour laten maken. Nu maar hopen dat ze met de pasaatwinden niet afwaaien. We kregen veel boeken en kaarten met fraaie teksten. Hartelijk dank iedereen, het maakt ons vertrek heel bijzonder.

Na een paar uur borrelen op het terras, zwemmen in de vaart, boot bezichtigen en dag zeggen, vertrokken we. Hille stak een home made rookbom af, serpentines vlogen over het dek, de vuvuzela's kloken en met een oorverdovende knal stak Huub een echt kanon af met echt buskruit. Het arme steigertje bezweek bijna onder het gewicht van alle uitzwaaiers, gelukkig waren een aantal lokale vrienden in bootjes gekomen. Het leek wel mini Sail 2010.

Alleen al voor zo'n uitzwaai feest zou je gaan vertrekken!

We voeren naar het Alkmaarder meer om even te zwemmen en besloten terug naar het Kombof te gaan om te eten en de rekening te betalen. Daar aangekomen bleek zowel de familie van Hans als die van Annelies er nog te zijn. Zo werd het een heuse familie reunie die duurde tot laat. Een enorme wolkbreuk barste boven de vertrekkende gasten uit, waarvan de laatste Huub met zijn kanon in een open jeep. In zwemkleding op het dek in de stromende regen hebben we nog een tijdje af staan koelen van deze hete dag!