aug 22, 2011

De derde loodjes


Dag 9 t/m 15. Van Nantucket naar IJmuiden. Na 11 dagen dolen in de mist zien we eindelijk weer horiZON! De techniek aan boord houdt ons bezig.

New Foundland Banks, 15-21/8. We zeilen onder New Foundland met heel weinig wind en dikke mist. Het is koud doordat de Labrador stroom vanaf Groenland IJswater aanvoert. Dit jaar ligt de ijsgrens erg hoog, we hoeven niet te vrezen voor ijsbergen. De tropische depressie 'Gert' heeft zich ontwikkeld tot een orkaan en wij kunnen niet om de zuidoost hoek van New Foundland heen de oceaan op, voordat we groen licht krijgen voor een veilige sector. In 9 dagen zijn we nog maar 760 Mijl opgeschoten. Het gaat er op lijken dat deze reis een stuk langer gaat duren als verwacht. We moeten heel bewust met diesel en water om gaan. Een uitwijk mogelijkheid is het eilandje St. Pierre met een marina waar we kunnen tanken en "Gert" af kunnen wachten. Aanlopen in dikke mist, zonder goede detail kaarten is geen fijne optie en stel dat we toch eerder de oceaan op kunnen dan zijn we wat tijd kwijtgeraakt. We besluiten heel rustig door te zeilen en af te wachten. Marius was in de buurt van Halifax en heeft daar de Abel-T in de jachthaven gelegd, aan bar en zwembad wacht hij af. (hoezo jaloers?)

Op 16/8 krijgen we bericht dat Gert zich naar het oosten verplaatst en wij kunnen daar achter aan. De wind is nog steeds niet veel maar we zeilen in de goede richting. Cosima bakt een appeltaart. Buiten is het guur en grauw, binnen warm en gezellig. Alleen voor de hoogstnoodzakelijke dingen steken we onze koppen door het luik. Schepen zien we toch alleen maar op de radar en de AIS.

Eindelijk een stevige wind in de goede richting op 17/8. We scheuren door de mist. Onze topsnelheid is even 10,6 kts! We zitten binnen en tellen knopen. Buiten valt ook niets te zien, voor ons 1 bootlengte zicht, achter ons 1,5 bootlengte zicht. Volgens Ron varen we een gat in de mist. Het moreel stijgt per veroverde mijl!

De 19e zijn we helemaal blij, we krijgen langzaam weer zicht. Hier en daar wat sterren en overdag zien we af en toe de horizon. Door een frontpassage krijgen we nog een fijn buitje. De wind neemt toe in de vlagen tot 30 knopen, de zee bouwt zich op. We surfen de golven op en af. Aan het einde van de dag passeren we de laatste banken en komen in diep water. We hebben er 12 dagen over gedaan om langs Nova Scotia en New Foundland te komen. Waarvan 9 met heel weinig wind en 11 met zware mist.

Langzaam krijgen we iedere dag meer zon, het wordt weer ietsje warmer, we zitten iets meer buiten. De koude Labrador stroom laten we achter ons en de kachel gaat minder vaak aan. We maken mooie daggemiddeldes en zijn blij dat we niet aan wal zijn gegaan. Het blijkt dat we optimaal van een aantal voorbijtrekkende depressies gebruik kunnen maken om mee te liften oostwaarts.

Op de Wizard zijn 4 krachtbronnen: Wind, Bemanning, Motor en Generator. Met Wind en Bemanning kom je een heel eind, meestal ook wel thuis. De Motor wordt gebruikt voor voortstuwing bij windstiltes of voor het vrijvaren van een lagerwal of bij het in en uit varen van havens. De Generator zorgt voor de elektriciteit. Veel aan boord is afhankelijk van hiervan: navigatiesystemen, navigatie verlichting, radar, AIS, marifoon, SSB radio (met email), stuur automaat, kachel, pompen van kranen, koelkast en vriezer, boordverlichting en (soms onmisbaar) de CD speler.

21/8. 00.00 uur Cosima maakt me wakker met de mededeling dat de motor weer oververhit is geraakt. Gisteravond hadden we al een probleem met het starten van de generator. We hebben geen krachtbron meer. De accu's zijn bijna leeg. We noteren de laatste positie en ik schakel alles uit. Cosima gaat sturen op een door een leeslampje verlicht kompas. Ron wordt uit zijn warme bedje gehaald. Hij begint te klussen en Cosima en ik sturen om de beurt. Het is een rustige nacht, weinig wind en een kalme zee. De wierpot wordt er tussen uit gehaald. Nieuwe slangen worden direkt naar de impellor gebracht. Andere impellor erin. Deksel van impellorhuis wordt geschuurd en gekeerd. De inlaat van de impellor met vulkaniserend tape gedicht. Om 07.00 werkt het koelwatersysteem weer. Grote opluchting! Na een korte slaap bestudeert Ron de Manual van de generator. Al gauw blijkt dat de olie zwaar beneden peil is en de cilinder vast zit. Om de kleplichter te bereiken moet eerst een stuk van het koelsysteem worden gedemonteerd. De krukas wordt weer draaiend gekregen met een spanklem van het oliefilter. De olie wordt bijgevuld. En passant vervangt Ron de v-snaar van de impellorpomp. Alles wordt weer opgebouwd en de koelvloeistof gaat terug. De motor wordt getest… Hoera het werkt! Dit is voor Ron de eerste keer, alles in theorie geleerd op de Enkhuizer Zeevaart School. Hij had duidelijk een grotere affectie voor werktuigbouw dan Cosima en ik. Wij vinden het erg knap zo'n compacte motor te kunnen repareren in een beperkte ruimte. Hulde, hulde!

Vanaf 16.30 varen we op de motor over een gladde zee. Ons 'borrel uurtje' wordt vandaag met extra lekkere hapjes uitgebreid om de goede afloop te vieren. Dan zien we in de verte een groep potvissen en varen er langzaam naar toe. Het zijn er een stuk of 7! Loom komen ze boven water en spuiten. Even later komt een school dolfijnen ze gezelschap houden, samen met veel vogels rondom en kwalletjes in het water is het een drukke bedoening om het schip. De avondzon zet alles in een gouden gloed. We eten in de kuip, met krab en garnaal gevulde schelpen en een Caraïbische groenten/rijst schotel. (dankzij een werkende koelkast en vriezer!)Ondertussen genieten we van een meer dan spectaculaire zonsondergang. Een memorabele dag.